"Narkotik ve psikotrop ilaçlar: ulusal opioid denetim politikasında dengeyi sağlama: değerlendirme kuralları" revize edilmiş baskısı, Dünya Sağlık Örgütü, Cenevre, 2000 (WHO/EDM/QSM/2000.4). Kontrollü maddeler ile ilgili ulusal politikalarda denge sağlama: kontrollü ilaçların bulunabilirliği ve erişilebilirliğine ilişkin kılavuz ilkeler, uluslararası ilaç kontrol sözleşmeleri kapsamında düzenlenen maddelerden üretilen ve bu dokümanda “kontrollü ilaçlar” olarak anılan ilaçların bulunabilirliği, erişilebilirliği, satın alınabilirliği ve denetimi ile ilgili politikalar ve mevzuat konusunda kılavuzluk sağlar. Söz konusu kılavuz ilkeler "tüm kontrollü ilaçları" kapsamakla birlikte, özellikle temel ilaçlara odaklanmaktadır. Kontrollü ilaçlar, ağrı tedavisi, opioid bağımlılığı tedavisi, acil obstetri, psikiyatri ve nöroloji gibi çeşitli tıp alanlarında önemli roller üstlenmektedir.

Kontrollü ilaçların bulunabilirliği, erişilebilirliği ve satın alınabilirliği tüm ülkeler için önemli konular olup, birçok ülkede sorun teşkil etmektedir. Dünya Sağlık Örgütü (WHO), devletleri, sivil toplumları ve konuyla ilgilenen diğer bireyleri, bu ilaçlar ile ilgili politikaların maksimum kamu sağlığı sonucu için mücadele etmeye teşvik etmektedir. WHO’ya göre akılcı ilaç kullanımına erişimin en üst düzeye çıkarılması ile madde kötüye kullanımının en aza indirilmesi arasında optimum seviye ulaşıldığında kamu sağlığı sonucu maksimum düzeye ulaşmış (veya "dengelenmiş") olur. Politika yapıcılar, akademik çevreler, sivil toplumlar ve ilaç kontrolü veya kamu sağlığının çalışma alanları veya ilgi alanları dahilinde olan diğer bireyler, kontrollü ilaçlardan daha iyi yararlanılmasını ve bu ilaçların sunacağı avantajlardan daha fazla hastanın faydalanmasını sağlamak amacıyla bu kılavuz ilkeler üzerinde çalışabilir.

Yasal, politik, kamu sağlığı nedenleri ve ahlaki nedenlerden ötürü tüm ülkeler, bu ilaçlar ile ilgili iki yönlü bir yükümlülük taşımaktadır. Bahsi geçen iki yönlü yükümlülük, söz konusu maddelerin tıbbi amaçlar doğrultusunda bulunabilir olmasını sağlamak ve nüfusları kötüye kullanım ve bağımlılığa karşı korumaktır. Ülkeler, sonuç olarak her iki amaca da ulaşan bir politikayı, diğer bir deyişle "dengeli bir politikayı" hedeflemelidir.

B u yükümlülüğün temel yasal dayanağı uluslararası ilaç kontrol sözleşmelerinde bulunmaktadır. Tıbbi amaçlar doğrultusunda bulunabilirliğin sağlanmasını destekleyen yasal ilkeler, uluslararası sağlık hakkını ayrıntılı bir şekilde veren çeşitli belgelerde de açıklanmıştır. Siyasi gerekçeler, kontrollü ilaçlar olmadan elde edilemeyecek çeşitli Binyıl Kalkınma Hedeflerinde yer almaktadır. Kamu sağlığı açısından bakıldığında maliyet tasarrufları ve enfeksiyöz hastalıkların bulaşma riskinin azaltılması gibi birçok toplumsal fayda bulunmaktadır. Açıkça görülmektedir ki, devletler insanların hastalığa yakalanmasını veya herhangi bir şekilde önlenebilir ise ölmelerini engellemek amacıyla manevi bir yükümlülüğe sahiptir.